Pagina's

Posts tonen met het label Schrijven. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Schrijven. Alle posts tonen

woensdag 2 november 2011

Een stukje van mijn verhaal.

Hier een stukje van mijn verhaal waar ik aan werk:

--

Ik stond opeens niet meer thuis in de gang, terwijl ik net was binnengekomen. Ik liep verder en zag om me heen muren, grijs en dik. Ik zag een grote houten deur en maakte hem open. Opeens stond ik in een grote ruimte. Er hingen wandkleden aan de muren en er stonden op een verhogen allemaal stoelen rond een tafel. In de ruimte waar ik liep stonden ook een aantal tafels langs de muren met houten banken langs de lange zijden. Ik liep langs de rechtermuur en liep de hele zaal rond. Ik bekeek de wandkleden en liep over het podium. Opeens zag ik mensen binnenkomen en ik schrok even, maar ik merkte dat ze mij niet zagen. Ik dacht: wat vreemd, zien ze mij niet?
Ik stapte weer van het podium en liep vlak langs de mensen naar de deur toe. Ze keken niet op of om, dus nu wist ik zeker dat ze mij niet zagen. Ik draaide me weer om bij de deur en bekeek de mensen goed. Er liepen twee vrouwen bij het gezelschap, beide in lange jurken. Er waren vijf mannen, waarvan er eentje een uitgebreide outfit aanhad, ik zou zeggen dat hij een edelman was. De anderen leken me soldaten of wachters. Er gingen twee wachters langs de deuren staan en de andere twee liepen mee naar het podium met de anderen. Daar gingen ze zitten aan de grote tafel. Er werd geklopt op de deur en een wachter kwam binnen met een man die er ook best netjes uitzag, misschien een andere edelman of een raadslid. Ik ging op een houten bank zitten en keek toe. De man liep naar het podium, boog even en daarna nam hij plaats aan de tafel op het podium. Er kwam nog zo een soort man binnen met de wachter en die boog ook bij het podium en ging naast de andere man zitten. Zo ging het nog even door tot er 4 van dit soort mannen zaten. Ik bleef rustig zitten en keek toe. De mannen en vrouwen begonnen te praten, maar ik kon het hier niet goed verstaan. Ik stond op en ging op de rand van het podium zitten. De mensen aan tafel bleven praten en merkten niks van mijn verplaatsing. Dit was zo gaaf, dat ik maar weer even rond ging lopen. Ze merkten blijkbaar echt niets en ik ging weer zitten en begon te luisteren. Het ging over geld dat ze moesten halen bij boeren. Ik vond het niet erg interessant en ging maar weer wat lopen. Ik was bang dat ze de deur wel open en dicht zouden zien gaan en probeerde dus maar niet door de deur weg te gaan. Ik liep weer langs de muren en bekeek de wandkleden wat beter. Misschien zou ik terug kunnen gaan naar mijn eigen tijd, maar de gang thuis waar ik binnenkwam. Ik dacht aan de gang thuis en concentreerde me op de dingen die daar aan de muur hingen, waar de kapstok was en waar de trap was, de deur naar de wc, de deur naar de klederkast, de deur naar de keuken, ik bleef maar denken aan de voordeur en de deurmat en opeens was ik weer terug. Dit was me de vorige keer dat ik ergens anders was niet gelukt. Ik hing mijn jas op aan de kapstok en liep naar de keuken om een glas limonade te pakken. 'Ik ben thuis' riep ik en ik ging naar de kamer met mijn glas drinken, zette de tv aan en plofte op de bank. Ik keek op mijn horloge en zag dat het nog steeds half 4 was, ik was om 5 voor half 4 thuisgekomen, dus geen tijd verstreken, net als de vorige keer.

--

Reacties zijn welkom (zoals altijd). Dit waren de eerste 624 woorden. Ik ben nu bij 1459 woorden.

dinsdag 1 november 2011

Keuzes

Ik keek gisteren naar tijd voor max, een tv-programma waar mensen te gast zijn en iets vertellen. Deze keer was er een schrijfster, Tessa de Loo, en degene die vorige week donderdag te gast was stelde haar een vraag. Voor welke film zij een boek zou willen schrijven.

Haar antwoord was voor een film (ik weet de titel niet meer) waarin een verhaal te zienw as over twee mensen, maar dit werd drie keer gefilmd, elke keer na een andere keuze. Dus eigenlijk krijg je te zien hoe het zou zijn afgelopen als ze een andere keuze hadden gemaakt. Dus dan zou ze een boek willen schrijven waarin het verhaal op drie manieren kan eindeigen bijvoorbeeld. Dit vond ik zo een mooi idee. Iedereen moet wel keuzes maken, maar wat als je toen toch voor die andere leuke opleiding had gekozen? Wat zou er nu dan zijn gebeurd? Dus je zou een verhaal kunnen schrijven op drie manieren.

Als ik een verhaal bedenk probeer ik ook te bedenken hoe het kan lopen en hoe het kan eindigen, maar in dat verhaal moet je ook kiezen. Ik krijg tijdens het schrijven vaak nog nieuwe ideeën en dan zou ik dingen heel anders kunnen laten lopen. Maar je zou dus ook het verhaal drie keer kunnen schrijven, een keer met de eerste manier, een keer met de nieuwbedachte manier en een keer met nog een heel andere manier.
Bijvoorbeeld:
1. Lotte gaat winkelen en komt in heel veel winkels, ze koopt niks, want ze denkt: ik kan het geld nog wel gebruiken voor iets leukers.
2. Lotte gaat winkelen, komt in een paar winkels en koopt alles wat ze ziet en echt leuk vindt. Ze denkt niet na over het geld dat ze wel of niet heeft.
3. Lotte gaat winkelen, komt naar vriendin tegen halverwege de winkelstraat en gaat met haar verder winkelen, ze kopen een paar dingen eng aan daarna op een terrasje zitten.

Je kunt het voorbeeld nog uitgebreider maken, maar dit is even kort samengevat. Je zou dus een verhaal kunnen schrijven over een persoon die ergens voor moet kiezen, bijvoorbeeld de opleiding (een bekende en grote en belangrijke keuze). Je schrijft dat die persoon kiest voor de havo na het vmbo, je schrijft een andere versie waarin deze persoon voor een opleiding kiest en je schrijft nog een andere versie waarin deze persoon voor een heel andere opleiding kiest. Hoe zou het aflopen met de persoon in elke versie?

Zo kun je nog wel meer voorbeelden bedenken natuurlijk, maar ik denk dat ik genoeg heb uitgelegd. Het idee spreekt mij heel erg aan, om zo een verhaal te schrijven. Misschien ga ik het wel eens proberen, 3 versies van een keuze van een persoon.

maandag 31 oktober 2011

NaNoWriMo

Het is morgen 1 november, ja iedereen heeft een kalender ofzo en ziet dat zelf wel, maar het gaat hier om de dingen die er dan beginnen. Nou weet ik dat ik een paar lezers heb die ook meedoen aan NaNoWriMo. Ik wil dus ook even meedelen dat ik meedoe.

Bij NaNoWriMo schrijf je in de maand november een roman van 50.000 woorden. Ik ga het dus ook proberen. Ik schrijf een verhaal over een meisje dat in de tijd reist, maar ze kan niks veranderen in de tijd. Misschien laat ik jullie nog een stukje lezen binnenkort. Maar dan weten jullie dat ik druk aan het schrijven ben en dus wel eens kan vergeten hier te schrijven. ;)

Voor wie mij zoekt op NaNoWriMo, je kunt mij vinden als Marrit-Amarens.

woensdag 17 augustus 2011

Fantasy

Fantasy is een van mijn lievelingsgenre's. Het is heerlijk om zelf te fantaseren over werelden die niet bestaan met wezens die niet bestaan (of misschien toch wel? Op IJsland misschien?) Nog nooit zelf een fantasywezen bedacht? Dan moet je dat toch echt eens gaan doen.

Waarom ik Fantasy leuk vind.
Het bestaat niet, dus kan het niet waargebeurd zijn en niet lijken op een waargebeurd iets. Ok, het kan wel op iets waargebeurds lijken, maar dan met andere wezens. Je kunt soms zelf bedenken hoe ze eruit zien, de fantasywezens. Als je ze zelf bedenkt kun je ze helemaal zelf ontwerpen. Ik heb 2 verhalen waaraan ik werk die fantasy zijn, eentje met elven, mensen en dwergen. Deze wezens kent iedereen al en die zijn dus eigenlijk overgenomen, maar ze komen in bijna alle fantasyverhalen wel voor. Het andere verhaal is met elfjes en andere wezens die ik zelf aan het bedenken ben. Over dat wezen later meer, want het is nu nog in ontwerp zegmaar.

Het tweede punt is de fantasyfilms. Ze zijn gemaakt met veel special effects, poppen, en aparte decors. Ok dit heb ik dus uit de 'inside the labyrint, the making off' van Labyrinth. Je weet wel, die film met David Bowie. Als je die film nog niet kent raad ik hem aan, het is een erg mooie film. Als je een eerste keer naar de film kijkt dan denk je er niet echt over na, dan kijk je gewoon en leef je mee met de hoofdpersoon. (Ok, dat doe ik tenminste). De tweede keer dat ik een film zie begin ik soms meer na te denken over, zij acteert, dat doet ze erg goed, ze praat eigenlijk tegen poppen. Dat soort dingen zie je dan terug in The making off.

Misschien binnenkort een stukje van mijn fantasyverhaal op mijn blog. Ik zal misschien ook uitleggen hoe het fantasywezen eruitziet (in mijn verbeelding dan) en wat het allemaal kan.

vrijdag 12 augustus 2011

Sommige zinnen

Soms zeg je een zin, zoals: Wachten op de zon. Dat klinkt dan erg mooi en dan kun je het zomaar gebruiken als inspiratie voor een verhaal. Dat deed ik dus, ik gebruikte de zin als titel. Ik heb een aantal verhalen waar nog geeneens een titel boven staat en dan noem ik ze verhaal, verhaal2 of fantasy verhaal, totdat ik een goede titel weet. Deze keer was de titel er dus eerder dan het verhaal. Het lastige is wel dat ik vaak bezig ben aan meerdere verhalen en dan bedenk ik soms van: nu wil ik verder met dit verhaal. Dan ga ik dus even een tijdje werken aan dat verhaal en later ga ik verder met een ander verhaal.

Soms geven mooie zinnen dus veel inspiratie. Ik heb ook een keer gehad dat ik iets droomde wat heel vreemd was, maar dat heb ik wel kunnen gebruiken voor een verhaal later.
Als je inspiratie wilt, dan kun je ook op je rug in het gras gaan liggen en de wolken bekijken, je ziet vaak wel figuren in de vorm van een wolk.

Waar vinden jullie veel inspiratie?

zaterdag 9 juli 2011

Schrijfstijlen

Iemand zei laatst tegen mij dat hij tijdens het lezen van het boek dat onze club had gemaakt voor hem bij ieder stukje precies wist wie het had geschreven zonder al te kijken naar de naam die eronder stond. (Dit boek was een boek met alerlei stukjes door iedereen geschreven). Ik herkende dit wel, als je niet weet van wie je iets leest dan herken je het meestal wel aan de schrijfstijl. Iedereen schrijft op zijn eigen manier, dus schrijven is iets persoonlijks, het vertelt iets over jou. Ik had zelf alle stukjes uit het boek ook gelezen en de grammatica en spelling verbeterd, en aan elk stukje was te merken van wie het kwam.

Dit heb ik ook met blogs die ik lees, maar daarbij weet ik meestal al van wie ze zijn. Het is nou net dat ik niet zomaar allerlei blogs lees, ik lees alleen blos waarvan ik de stijl fijn vind. Net als boeken, sommige boeken hebben geen fijne stijl om te lezen, dan stop ik er al mee na een paar bladzijdes of hoofdstukken.

Binnekort zijn er op mijn blog gedichten en verhalen te vinden, ik wilde ze er eerst niet opzetten, maar ben van plan om het toch wel te doen. Dan kan ik aan de reacties wel merken wat de lezers ervan vinden, misschien motiveert dat mij om meer te schrijven.