Fantasy is een van mijn lievelingsgenre's. Het is heerlijk om zelf te fantaseren over werelden die niet bestaan met wezens die niet bestaan (of misschien toch wel? Op IJsland misschien?) Nog nooit zelf een fantasywezen bedacht? Dan moet je dat toch echt eens gaan doen.
Waarom ik Fantasy leuk vind.
Het bestaat niet, dus kan het niet waargebeurd zijn en niet lijken op een waargebeurd iets. Ok, het kan wel op iets waargebeurds lijken, maar dan met andere wezens. Je kunt soms zelf bedenken hoe ze eruit zien, de fantasywezens. Als je ze zelf bedenkt kun je ze helemaal zelf ontwerpen. Ik heb 2 verhalen waaraan ik werk die fantasy zijn, eentje met elven, mensen en dwergen. Deze wezens kent iedereen al en die zijn dus eigenlijk overgenomen, maar ze komen in bijna alle fantasyverhalen wel voor. Het andere verhaal is met elfjes en andere wezens die ik zelf aan het bedenken ben. Over dat wezen later meer, want het is nu nog in ontwerp zegmaar.
Het tweede punt is de fantasyfilms. Ze zijn gemaakt met veel special effects, poppen, en aparte decors. Ok dit heb ik dus uit de 'inside the labyrint, the making off' van Labyrinth. Je weet wel, die film met David Bowie. Als je die film nog niet kent raad ik hem aan, het is een erg mooie film. Als je een eerste keer naar de film kijkt dan denk je er niet echt over na, dan kijk je gewoon en leef je mee met de hoofdpersoon. (Ok, dat doe ik tenminste). De tweede keer dat ik een film zie begin ik soms meer na te denken over, zij acteert, dat doet ze erg goed, ze praat eigenlijk tegen poppen. Dat soort dingen zie je dan terug in The making off.
Misschien binnenkort een stukje van mijn fantasyverhaal op mijn blog. Ik zal misschien ook uitleggen hoe het fantasywezen eruitziet (in mijn verbeelding dan) en wat het allemaal kan.
Posts tonen met het label Films. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Films. Alle posts tonen
woensdag 17 augustus 2011
zaterdag 13 augustus 2011
Jane Eyre & andere films. (85/101)
Deze film is een van de mooiste films die ik heb gekeken. De mooiste die ik deze week keek in ieder geval. Ik heb het boek ooit in het Nederlands gelezen. Het boek is geschreven door Charlotte Bronte. Het is een boek en film die ik je zeker aanraad om te lezen of te kijken. De versie die ik keek (van de BBC) duurde 207 minuten.
De andere films die ik heb gekeken zijn Mansfield park, Sense and Sensebility, Persuasion en Northanger Abbey. Deze 4 zijn geschreven door Jane Austen, zij heeft 6 boeken geschreven die ik allemaal heb gelezen (weer in het Nederlands). We hebben hier maar 5 van de films en eentje daarvan loopt vast, dus konden we er maar 4 kijken.
Nummer 85 van de 101 List is bij deze afgestreept.
vrijdag 6 mei 2011
The Boy In The Striped Pyjamas.
Woensdagavond, op dodenherdenking, kwam de film 'The boy in the striped pyjamas' op SBS6. Ik had het boek al gelezen voor Engels dit jaar en nu de film kwam wilde ik hem graag zien. Het zag er zo uit als ik me had voorgesteld tijdens het lezen van het boek, maar het einde was erg aangrijpend, aangrijpender dan in het boek zelfs. Mijn doel was een filmrecensie te schrijven, maar ik ben niet geboren om recensies te schrijven, en daar ben ik ook niet goed in. Daarom wordt dit ook geen recensie.
Een trailer zegt soms meer dan een lange beschrijving of samenvatting.
In deze film zie je de tweede wereldoorlog eens uit de ogen van een Duits jongetje, het zoontje van een kampcommandant. Je merkt dat hij en zelfs zijn moeder niet weten dat ze naast een kamp wonen waar joden worden vermoord. Als je het hele verhaal wilt weten, moet je het boek lezen of de film kijken (of beide zoals ik heb gedaan).
Abonneren op:
Posts (Atom)
